Wezwanie na przesłuchanie w charakterze świadka często budzi więcej pytań niż odpowiedzi. Czy trzeba się stawić? Czy świadek musi odpowiadać na każde pytanie? Co zrobić, jeżeli nie pamięta się szczegółów zdarzenia? Czy można odmówić zeznań? I wreszcie – czy na przesłuchanie można przyjść z adwokatem?

Kontakt z funkcjonariuszem publicznym nie zawsze przebiega bez emocji. Policyjna interwencja, kontrola drogowa, rozmowa z urzędnikiem  czy czynności komornicze to sytuacje, w których łatwo o zdenerwowanie i impulsywną reakcję. Nie oznacza to jednak, że każda ostra wymiana zdań prowadzi do odpowiedzialności karnej. 

Wokół prostytucji funkcjonuje wiele mitów prawnych. Jednym z najczęściej powtarzanych jest przekonanie, że samo świadczenie usług seksualnych w Polsce jest nielegalne. Tymczasem obowiązujące przepisy nie przewidują odpowiedzialności za prostytucję jako taką. Ustawodawca zdecydował się natomiast penalizować niektóre sposoby pozyskiwania klientów. Jednym z nich jest oferowanie dokonania tzw. czynu nierządnego, uregulowane w art. 142 Kodeksu wykroczeń.

Kiedy słyszymy określenie „pranie pieniędzy”, większości z nas przed oczami pojawiają się sceny rodem z filmów sensacyjnych. Międzynarodowe grupy przestępcze, walizki pełne gotówki, tajne konta w zagranicznych bankach i skomplikowane operacje finansowe prowadzone przez zawodowych przestępców. Tymczasem rzeczywistość wygląda często znacznie bardziej prozaicznie.

Wyobraź sobie sytuację: ktoś ciągle pisze, dzwoni, obserwuje Twoje social media, pojawia się „przypadkiem” tam, gdzie jesteś. Na początku wydaje się to irytujące. Potem męczące. W końcu zaczynasz się bać albo zwyczajnie tracisz spokój.

Są takie sytuacje, które zna chyba każdy. Kłótnia z partnerem, napięta rozmowa w pracy, konflikt z sąsiadem o miejsce parkingowe. Emocje rosną, głos się podnosi, a w pewnym momencie pada zdanie, które jeszcze chwilę wcześniej wydawało się „nie do pomyślenia”: „Pożałujesz tego.”, „Zobaczysz, co ci zrobię.”, „Jeszcze się z tobą policzę.”

W przepisach dotyczących zniewagi najważniejsze jest jedno pojęcie – godność człowieka. To ona stanowi fundament ochrony przewidzianej przez prawo karne. W najprostszym ujęciu chodzi o nasze poczucie własnej wartości oraz o to, jak jesteśmy traktowani przez innych – czy z szacunkiem, czy w sposób, który nas poniża.

Granica między dozwoloną krytyką a zniesławieniem nie zawsze jest oczywista. W dobie internetu, gdzie opinie rozprzestrzeniają się błyskawicznie, łatwo ją przekroczyć – często nieświadomie. Temat przestępstwa z art. 212 k.k. jest szeroki i niełatwy do ujęcia w krótkim wpisie, dlatego w artykule wskazuję najważniejsze elementy, na które warto zwrócić uwagę.

Dla wielu osób wejście na salę sądową to moment pełen napięcia i to niezależnie od roli jaka na tej sali została Ci przypisana. Niepewność, jak się zachować, gdzie spojrzeć, kiedy mówić – to wszystko potrafi wywołać większy stres niż sama sprawa. W rzeczywistości jednak zasady obowiązujące w sądzie są dość intuicyjne i sprowadzają się do jednego: okazania szacunku dla miejsca, w którym się znajdujemy. Warto jednak wiedzieć nie tylko, jak się zachować, ale też jak wygląda organizacja rozprawy i kto może być na sali.

Spotkanie służbowe. Niby formalna atmosfera, ale rozmowa robi się coraz bardziej napięta. W pewnym momencie jedna z osób traci panowanie nad sobą – podchodzi bliżej, łapie drugą za ramię i mocno potrząsa, próbując „postawić na swoim”. Zapada cisza. Ktoś rzuca: „bez przesady, nic się przecież nie stało”. Tyle, że z perspektywy prawa to już nie jest „nic”. To realna ingerencja w czyjąś nietykalność cielesną – nawet jeśli nie ma żadnych widocznych śladów. I właśnie w takich sytuacjach zaczyna się odpowiedzialność, o której wiele osób wciąż nie myśli.

Prawo karne posługuje się precyzyjną terminologią, która w języku potocznym bywa często upraszczana. Jednym z podstawowych, a jednocześnie najczęściej mylonych zagadnień jest rozróżnienie między przestępstwem a występkiem. Choć pojęcia te funkcjonują obok siebie i bywają używane zamiennie, ich znaczenie normatywne jest odmienne i wiąże się z konkretnymi konsekwencjami prawnymi.

Poznajcie Marka – fikcyjną postać, dzięki której przyjrzymy się bliżej okolicznościom wyłączającym winę. Marek nie jest ani bohaterem, ani czarnym charakterem. To ktoś, kto – jak wielu z nas – podejmuje decyzje, działa w określonych warunkach i nie zawsze ma pełny obraz sytuacji. A jednak w pewnym momencie zostaje postawiony w sytuacji, w której pojawia się pytanie: czy naprawdę można przypisać mu winę?